Blog Image

Zuid-Afrika 2014

Kruger Gamedrive

krugerpark Posted on Sun, March 23, 2014 19:15:25

Voorlaatste dag in Zuid-Afrika en eigenlijk de laatste echte vakantiedag. Het is vroeg, heel vroeg. We zijn het niet meer gewoon maar vandaag om 05:00 uur eruit want onze Gamedrive begint om 05:30 uur. Alle deelnemers (Luc en Maddy) aan de gamedrive zijn stipt op tijd en ook de driver is er. Een hele jeep, met plaats voor 10 man, voor ons alleen.

Het park in en onzen driver kent zijne weg in het park. Wel is het zo dat hij gewoon op de wegen blijft die ook toegankelijk zijn met onze Toyota. Het voordeel nu is dat je wat hoger zit en daardoor meer overzicht hebt en dingen, zoals leeuwen, ziet die je anders niet ziet. Nadeel dat je niet echt stopt op alle plaatsen die je zelf zou stoppen en ook de placering is soms niet ideaal.
Maar zoals gezegd, we zien onze ontbrekende leeuw en 3 keer. Tweemaal een ganse familie en eenmaal een afgezonderde leeuw. Die beestjes maken wel goed gebruik van het struikgewas om zich aan onze nieuwsgierige blikken te onttrekken. Maar we lukken er toch in om ze te spotten en zelfs wat foto’s te nemen.

We stoppen in Skukuza, grootste “oase” in het park, waar we ons ontbijt krijgen. Terwijl we ontbijten aan de Sabie, zelfde rivier waar onze Lodge ligt,spotten we Sofie de krokodil. Die heeft na enige tijd genoeg van onze inbreuk op haar privacy. Ze duikt onder en komt niet meer te voorschijn.

Na het ontbijt nog wat rondrijden, nog enkele beestjes spotten, en terug naar onze Lodge. We zijn rond de middag terug en het is een schitterende dag met heldere hemel en een aangename temperatuur. We genieten van dit stralende weer en pakken het zwembad en zonneterras van de Lodge in beslag.

Hiermee komt het einde van onze goedgevulde vakantie in zicht. Morgen noch de move naar Tambo Airport in Johannesburg. Daar onzen Toyota, met ondertussen een 5000 Km meer op de teller, met spijt in het hart afgeven. De vlieger op en hopelijk verdwaalt den deze niet.

Zuid-Afrika was heel leuk om door te reizen. Het is wel bijna een must om dit te doen met een gehuurde wagen want openbaar vervoer is niet echt ontwikkeld. Treinen bijvoorbeeld rijden er bijna niet.
Wat bijblijft is het eten en het ontzettende groene land. Het eten is hier ontzettend lekker. Je kunt hier, als je de juiste restaurants kiest, en dat is niet zo moeilijk, fantastisch eten. Ook de wijnen zijn geweldig lekker en dit alles, dankzij de lage koers van de Rand tov de Euro aan belachelijke prijzen. Veiligheid is ook niet echt een punt. Overal ter wereld moet je in bepaalde wijken uitkijken. Dat is hier niet anders.
Armoede is hier zeker ook nog en er is nog altijd een groot verschil tussen blank en zwart. Maar toch, naarmate je langer in dit land verblijft, voel je dat er toch een zekere harmonie is tussen blank en zwart.

We zien al uit naar de volgende vakantie want wat is er leuker dan nieuwe en onbekende oorden op te zoeken en te ontdekken.



Blyde Canyon

krugerpark Posted on Sun, March 23, 2014 19:14:24

Aan de rand van het wereldvermaarde Krugerpark, maar vandaag geen beestjes. Hier vlakbij is namelijk ook de Blyde Canyon. Dit zou de derde grootste Canyon ter wereld zijn en de route erheen en erlangs noemen ze hier de Panoramaroute. Voldoende reden om het Krugerpark eens een dag links te laten liggen. Bovendien heeft Graskop de bistro “Harry’s Pancakes”, gekend tot in Gansbaai, want aangeraden door ons Alet.

Ontbijt netjes klaargemaakt door de crew van onze lodge en de voorlaatste keer onzen trouwe Toyota in. Eerst naar Graskop. Bijna in Graskop, op een dalende baan, achter een bocht, mijn vrienden, The Police. Stoppen, “You drive 77. It’s 60 here, sir” . Bord van 60?, totaal niet gezien. De dienstdoende agent is heel vriendelijk en na wat over een weer gelul en 100 rand kunnen we vertrekken zonder “Fine”.

Graskop, even stoppen en onze Pancake eten bij den Harry. Het is inderdaad lekker, maar we kregen eigenlijk niet de pancake die we gevraagd hadden. Graskop lijkt wel een mekka voor motorrijders. Er staan hier een aantal, allemaal splinternieuwe machientjes. Eventjes slikken.

Verder de Panoramaroute op en de plaatsen waar we nu stoppen zijn magistraal mooi. De foto’s kunnen iets verduidelijken, maar geven bijlange de werkelijkheid niet weer. Gods Window, Bourke’s Potholes, The Three Roundavels, enz…. allemaal uitzichtpunten met grandioze zichten. Zeker een aanrader om te doen.

Tijd om terug te keren naar onze Lodge. Wanneer we op ons terras nog even nagenieten van onze dag, met het gebruikelijke glasje wijn, zien we voor onze neus een nieuwe buur. Een Hippo die, een beetje nieuwsgierig ons, zit aan te staren.

Morgen vroeg dag, The Early Morning Game drive. We zijn benieuwd of we de ontbrekende leeuw en luipaard zullen spotten.



Selfdrive Kruger

krugerpark Posted on Sat, March 22, 2014 07:48:32

Wakker worden met het geluid van fluitende vogeltjes en andere natuurgeluiden is vanzelfsprekend een geweldige manier om te ontwaken. We turen naar buiten maar zien geen beestjes op de oever staan. Het geplande vroege vertrek wordt wat later wegens lui en vakantie. We boeken trouwens voor zondag een echte gamedrive met gids bij sunrise.

Na het ontbijt vertrekken we voor een selfdrive door Krugerland. Dit “park” is onvoorstelbaar mooi en divers. Het park is onderverdeeld in verscheidene ecozones. Terwijl je rijd zie je de vegetatie regelmatig veranderen. Een ganse dag rondgereden en slechts een heel klein deeltje van dit park gezien. Maar wat we gezien hebben is enorm veel. Laat ons zeggen dat we geen leeuwen en luipaarden gezien hebben, makkelijker dan op te sommen wat we wel gezien hebben.

Nogmaals, dit park is een echte aanrader, maar hiermee vertellen we natuurlijk niets nieuws. Er zijn zeer goede asfaltwegen die het park doorkruisen en verder ook aftakkingen die bestaan uit vrij goede onverharde wegen. Bij de ingang “gate” kan je een goed plan van het park aanschaffen. In het park zijn de wegen goed aangeduid. Je moet wel zorgen dat je voor 18:00 uur het park uitbent. Gezien de afstanden moet je hier wel terdege rekening mee houden. Bij het buitenrijden zaten we vast in een verkeersopstopping. Blijkbaar was er één of meerdere leeuwen gespot en iedereen wou die dieren zien. Resultaat, alles op een hoop, totdat de eersten willen doorrijden. Tegen dat wij de spotplaats passeerden was daar natuurlijk niets meer te zien en hadden we een kwartier vastgezeten. Afstand tot de spotplaats was een 50 meter, maar uitstappen was niet echt een optie.

Maddy heeft vandaag ook even een schrikmoment beleefd. Bij een meertje stoppen we en zien in de verte enkele hippo’s en krokodillen zwemmen. We staan op dat moment vlak bij het water, met Maddy aan de waterkant, weliswaar in onzen Toyota. Eensklaps een plons en vlak naast onze wagen een krokodil die het water induikt. Effe verschieten!!!

Terug in onze Lodge genieten we nog van een wijntje en gaan vervolgens eten, waarna we nog wat nagenieten van de dag op ons terras. Oh ja, de dag is heel overtrokken begonnen en eindigt met stralend weer en 29°.

Morgen rijden we de panoramaroute en voor zondag, onze laatste dag, staat de ochtendlijke gamedrive op het programma.



Swazi Kruger

krugerpark Posted on Fri, March 21, 2014 19:33:59

We verlaten ons peperkoeken huizeke voor één van onze laatste ritten. Het heeft vannacht wat geregend en het is overtrokken waardoor het heel wat frisser aanvoelt als gisteren. Dat het veel regent kan eigenlijk niet anders. Alles wat wij tot nu gezien hebben is zo onvoorstelbaar groen, je waant je in Schotland of Ierland. We hebben vernomen dat het voornamelijk regent in de zomer en dat de winters vrij droog zijn. Wij hebben in elk geval niet al te veel last gehad van regen, buiten Knysna.

De weg vanuit Swaziland naar de grens loopt over de MR1. Die weg is niet in al te beste staat en het is uitkijken voor potholes die heel onverwacht opduiken en meestal flinke kraters zijn. De omgeving anderzijds is weer heel mooi en ook weer anders. We zien meerdere in terrasvorm aangelegde flanken. Ook suikerriet wordt veel geteeld. We zien ook dat een deel van ons geld hier is geïnvesteerd in een Primary School.

De grens oversteken is ditmaal een fluitje van een cent zodat we niet te veel tijd verliezen. Eénmaal die grens over ligt de weg bezaaid met koeienvlaaien en moeten we weer zigzaggen tussen de koeien die het hier voor het zeggen hebben. Het lijkt soms India, maar hier zijn de koeien levendiger. Elke keer als we een koe passeren denkt de Luc, weeral ne lekkere filet, want die zijn hier echt van uitmuntende kwaliteit.

Uiteindelijk arriveren we aan het Krugerpark. Zeg maar Krugerland, want dit park is wel heel groot. Het is even groot als Wales. Het park binnen en het duurt niet lang voor we de eerste dieren spotten. Eerst een neushoorn met zijne kleine. We rijden verder en de Luc ziet, langs zijne kant, verscholen tussen de struiken, een olifant. Even achteruit en stilstaan naast de mastodont. Die staat nu aan de rand van de baan op zijn dooie gemak een boompje leeg te plukken. Raampje open, scherpstellen en een foto nemen van diene olifant op een afstand van een 3-tal meter. Net op het moment dat we willen afdrukken draait die Olifant zich met een bruuske beweging naar ons toe en laat een soort van brul. Adrenalineopstoot, wat gaat dat beest doen!!! Effe paniek, het raampje kan niet snel genoeg dicht. Den Toyota staat nog in achteruit en zonder kijken onmiddellijk zachtjes achteruit gereden. Oef, onze vriend neemt hier blijkbaar vrede mee en stapt statig voor onze neus de rijbaan over. De foto is toch getrokken maar blijkt achteraf nogal wazig. Hoe zou dat komen?

Nog wat onder de indruk rijden we verder door dit park, waar we al evenzeer van onder de indruk zijn. We spotten nog meerdere neushoorns en olifanten en zien in de verte ook 3 Giraffen staan. Ook nog meerdere andere dieren en vogels laten zich zien. Dit wordt nog leuk de komende dagen. We verlaten het park via de Sabierivier en rijden naar onze Sabie River Bush Lodge.

Ziet er een prima locatie uit waar we uitstekend worden ontvangen. Wanneer we onze luxe tenten zien, aan de oever van de rivier, met zicht op het park aan de andere zijde, zijn we weer onder de indruk. Dit wordt een mooie afsluiter van onze Zuid-Afrika reis.

Morgen gaan we vroeg uit bed en doen we een Game drive met den Toyota.



Swaziland

st lucia en swaziland Posted on Wed, March 19, 2014 22:10:03

Het beloofd een broeierige dag te worden want onze koperen ploert geeft deze morgen echt van katoen. De Marcel wuift ons uit en wijle richting Swaziland. We nemen niet de gebruikelijke weg via de N2 maar een omweg via kleinere wegen en zo door het Hluhluwepark via een corridor. Dit park zou één van de mooiste, met een grote diversiteit aan dieren, zijn, maar tijdsgebrek verhindert ons dit te bezoeken. We zijn er in elk geval dwars doorgereden en qua natuur en landschap lijkt het zeker een aanrader.

Via mooie landschappen, weeral heel groen, naderen we de grens met Swaziland. De temperatuur is ondertussen opgeklommen tot een slordige 35°. We houden het vol dank zij de airco van onzen Toyota maar besluiten toch even te stoppen in een Game Lodge voor een verfrissing. Leuke stop. De lodge heeft een prima versnapering, eten en drinken. Vanop het terras van de lodge een weergaloos uitzicht over het Pongola Game Resere.

Na een paar kilometers bereiken we de grens met Swaziland. Wat formaliteiten en 50 Rand later rijden we Swaziland binnen. Op het eerste zicht weinig verschil met Zuid-Afrika. Eerst lange rechte wegen met heel weinig verkeer. Daarna wordt de weg iets slechter en het verkeer drukker. Langs deze weg zijn blijkbaar ook heel veel scholen en wij passeren juist na schooltijd. Heel veel schoolkinderen langs de kant van de weg. Ze lopen soms met 4-5 naast elkaar, wat soms toch wel gevaarlijke situaties geeft.

We naderen onze bestemming, de Mandalela’s B&B, in het centrum van Swaziland, kort bij de hoofdstad. Het verkeer wordt hier drukker en hier is de discipline heel wat minder dan we tot nu gewoon waren in Zuid-Afrika. Nog geen Aziatisch toestanden, maar toch.

We vinden zoals gewoonlijk, dankzij onzen straffe GPS, onze logies onmiddellijk. Onze kamer lijkt van buitenaf op het peperkoeken huizeke. Op sommige andere plaatsen van het grote complex zou je denken dat Gaudi heeft meegewerkt. Iets speciaals.

We hebben hier in elke geval weeral een festijn als diner en kruipen in onze hete kamer, die niet is uitgerust met een airco, enkel een blazer. Dat wordt zweten.

Morgen naar het Krugerpark.



St Lucia

st lucia en swaziland Posted on Wed, March 19, 2014 22:08:21

Logeren bij de Marcel en zijn Afrikahaya. Niet slecht, hij weet in elk geval wat een goed ontbijt is. Het wordt verzorgd door zijn inheemse Zulu meisjes, maar Marcel en Joyce staan er met hun neus bovenop zodat er niets fout loopt.
Het lijkt bovendien een prachtige dag te worden, na de donkere overtrokken dag van gisteren. Onze dag verdelen we in 3 stukken, eerst doen we de Eastern shore, daarna Western shore en vervolgens den boot op, tussen beide shores.

De Eastern shore loopt tot Cape Vidal over een lange asfaltweg met enkele Loops. We spotten in een meertje onze eerste Hippo’s. Ze liggen klaarblijkelijk te slapen en bewegen niet. We rijden maar verder en spotten nog wat Zebra’s, Kudu’s, Vogels en Aapjes. Ook een dode Zebra langs de kant van de weg. Bij nader kijken is zijn keel overgesneden. Heel bizar. Tot aan Cape Vidal waar ons nog eens een prachtig zandstrand wordt voorgeschoteld.

We verhuizen nu naar de Western shore met enkel onverharde wegen en veel minder spotters. Ook Giraffen zouden hier huizen maar buiten enkele Kudu’s en Zebra’s spotten we niets meer. Het is wel een prachtige natuur om te doorkruisen.

We arriveren goed op tijd om onze boottocht te maken en verwachten hier toch wel iets van. De schrik slaat ons om het hart als er een buslading Amerikanen arriveren. Die willen we echt niet bij ons op den boot. Gelukkig hebben zij een andere en grotere boot.
Bij ons vertrek zien we onmiddellijk een mooie zeearend en een Kingfisher. Verder het water op en we zien meerdere familie’s Hippo’s. Echt wel indrukwekkende beesten als je ze zo kort bij ziet. We zien ze met elkaar spelen en zijn echt wel verbaasd over de snelheid die deze logge beesten kunnen maken. Door onze eetgewoontes hier zijn we zelf ongeveer even log als die beestjes, maar hun levendigheid en snelheid geeft ons toch nog wat hoop.

Op zeker ogenblik blijkt de boot met de Amerikanen iets bijzonders gezien te hebben op de oever. Ze zouden een luipaard gespot hebben. Wij zien uiteraard niets. Achteraf eens geïnformeerd bij onze vrienden Amerikanen. 1 of 2 man zou de luipaard gezien hebben en er zou er één een foto hebben. We hebben toch serieuze twijfels

Ondertussen heeft de parkeerwachter onzen Toyota terug proper gekregen en kunnen we met nen propere Corolla gaan dineren. Deze maal gekozen voor den “Braza”, aangeraden door Marcel en den bijbel. Goede keuze, veel beter als den Alfredo.

Morgen de Move naar Swaziland.



Drive to St Lucia

st lucia en swaziland Posted on Tue, March 18, 2014 17:26:52

Afscheid genomen van onze Zuid-Afrikaanse gastheer van de Goble Palm en we zetten koers via de reeds gekende N2 naar St Lucia. Gisteravond, bij terugkeer naar onze B&B, hadden we gewoon een taxidriver aangesproken die stond te wachten voor de Irish pub. Prijs overeengekomen waarna we in zijn “wagen” stapten. Een wrak, klaar voor de sloop. Maddy achteraan op de helemaal doorgezakte zetel op de vloer en de leuning in de kofferbak. Luc vooraan, op een al even doorgezakte zetel, op de bodem van de wagen. Aandrijving, stuurinrichting, vering, alles kraakt en rammelt zodanig dat je denkt dat achteropkomende wagens een hindernissenparcours moeten rijden om de afgevallen stukken te ontwijken. Dit alles overstemt door het geluid van de motor die uiteraard niet gedempt wordt door een knalpot. Maar, we geraken zonder kleerscheuren bij onze guesthouse, en zonder ons ook maar op enige moment onveilig gevoeld te hebben.

De rit naar St Lucia over de gekende N2 heeft niets bijzonders onderweg, buiten enkele fikse buien, zodat we iets na de middag al arriveren in St Lucia onder een zwaarbewolkte hemel. Onderweg vele afslagen aan die N2. Die afslagen hebben meestal nog een 10-tal meter geasfalteerde weg en dan onverhard, in sommige gevallen echt niet meer dan een karrespoor leidende naar …….

Wat erg opvalt is de ongelooflijke gedisciplineerdheid van omzeggens alle bestuurders. Hier kunnen ze bij ons een voorbeeld aan nemen. Iedereen is hier zeer hoffelijk, geen enkele vorm van agressie. Heel anders dan je van Afrika zou verwachten.

St Lucia, een klein dorpje, ligt aan de grens met het iSimangaliso Wetland Park. We logeren in de Afrikahaya, een B&B gerund door nen Hollander, Marcel. De Marcel geft veel informatie en we trekken op pad om wat krokodillen en Hippo’s te spotten. Krokodillen spotten we van op afstand maar de Hippo’s blijven voorlopig onzichtbaar voor ons. We zien wel enkele Pelikanen, Vervet Monkeys en enkele vreemde insecten en vogels.

Morgen Safaridag, eerst met de wagen het Wetpark in en daarna met de boot, hopende op een goede spotvangst.

In St Lucia eten we bij den Alfredo, nen Italiaan, en het is niet echt wat we gewoon zijn. Morgen iets anders zoeken, maar we hebben al gehoord dat het eten hier niet te fameus is.



Durban

wild coast Posted on Mon, March 17, 2014 06:59:29

Één van de onveiligste steden in Zuid-Afrika, als we alle commentaren en enkele koppels moeten geloven die hier al zouden geweest zijn. Je moet hier de rode verkeerslichten negeren, want bij stilstand wordt je ruit ingeslagen en wordt je beroofd. Eén van de straffe verhalen die we te horen kregen. Wel, allemaal indianenverhalen. Met een zekere schroom waren we gisteren de stad Durban binnengereden. We hebben ons hier toen al op geen enkel moment onveilig gevoeld.

Bij het ochtendkrieken staat onze vriend al volop van zijn gat te geven aan de heldere hemel. Onze Zuid-Afrikaanse gastheer zorgt voor een; ja afgezaagd; compleet ontbijt en geeft heel wat nuttige informatie over Durban. Met onzen Toyota naar het Mosesstadion (gigantisch stadion gebouwd voor WK 2010) waar we makkelijk parkeren. Hier nemen we de “People movers” bus, waarmee we gans Durban kunnen doorkruisen.

Dit doen we dan ook en we zijn best wel onder de indruk van deze stad. Een schoonheidsprijs zal deze stad niet winnen, maar de stad heeft wel iets. We ontdekken verscheidene gezellige marktjes, een mooi zandstrand dat over de ganse lengte van de stad loopt langsheen de kust met een promenade die even lang is. Verder heb je hier een grote zeehaven en vooral een gezellige drukte.

De “People mover” heeft drie lijnen , groen, rood en blauw. We doen ze allemaal waardoor we het grootste deel van de stad wel gezien hebben. We maken ook een wandeling langs de promenade en wat echt opvalt zijn de vrouwelijk figuren die we hier tegenkomen. Soms zeer bizar gekleed en voornamelijk steeds voorzien van een gigantisch front en een nog gigantischere derriere. Het is echt onwaarschijnlijk hoe de vrouwelijke vormen zich hier ontwikkelen. Liefhebbers van borsten en billen, this is the place to be. Wel rekening houden dat schoonheden uitzonderingen zijn die de regel bevestigen.

Terug bij het Mosesstadion passen we voor de airwalk en nemen we de aircar. Over dit stadion is een kolossale boog gespannen. Je kan die ofwel te voet (500 treden) ofwel met een karretje beklimmen. Bovenop de boog heb je een panoramisch uitzicht over de stad. Je kan ook een reuzeswing maken aan een touw bevestigt aan de boog. Heel spectaculair als je weet dat die boog 105 meter hoog is.

Nog een kort bezoekje aan het “Casino en Entertainmentcenter”, plons in de pool en eten in Floridastreet. Straat vol met betere Bars en Restaurants. Hier ook een Irish pub waar de plaatselijke jeugd, blank en zwart samen, een uitzinnig feestje hebben. We genieten mee met een prima getapte Guiness.

Besluit: Durban, absoluut geen stad om te mijden, eerder één om zeker aan te doen en zelfs enkele dagen te besteden.



Next »