Afscheid genomen van onze Zuid-Afrikaanse gastheer van de Goble Palm en we zetten koers via de reeds gekende N2 naar St Lucia. Gisteravond, bij terugkeer naar onze B&B, hadden we gewoon een taxidriver aangesproken die stond te wachten voor de Irish pub. Prijs overeengekomen waarna we in zijn “wagen” stapten. Een wrak, klaar voor de sloop. Maddy achteraan op de helemaal doorgezakte zetel op de vloer en de leuning in de kofferbak. Luc vooraan, op een al even doorgezakte zetel, op de bodem van de wagen. Aandrijving, stuurinrichting, vering, alles kraakt en rammelt zodanig dat je denkt dat achteropkomende wagens een hindernissenparcours moeten rijden om de afgevallen stukken te ontwijken. Dit alles overstemt door het geluid van de motor die uiteraard niet gedempt wordt door een knalpot. Maar, we geraken zonder kleerscheuren bij onze guesthouse, en zonder ons ook maar op enige moment onveilig gevoeld te hebben.

De rit naar St Lucia over de gekende N2 heeft niets bijzonders onderweg, buiten enkele fikse buien, zodat we iets na de middag al arriveren in St Lucia onder een zwaarbewolkte hemel. Onderweg vele afslagen aan die N2. Die afslagen hebben meestal nog een 10-tal meter geasfalteerde weg en dan onverhard, in sommige gevallen echt niet meer dan een karrespoor leidende naar …….

Wat erg opvalt is de ongelooflijke gedisciplineerdheid van omzeggens alle bestuurders. Hier kunnen ze bij ons een voorbeeld aan nemen. Iedereen is hier zeer hoffelijk, geen enkele vorm van agressie. Heel anders dan je van Afrika zou verwachten.

St Lucia, een klein dorpje, ligt aan de grens met het iSimangaliso Wetland Park. We logeren in de Afrikahaya, een B&B gerund door nen Hollander, Marcel. De Marcel geft veel informatie en we trekken op pad om wat krokodillen en Hippo’s te spotten. Krokodillen spotten we van op afstand maar de Hippo’s blijven voorlopig onzichtbaar voor ons. We zien wel enkele Pelikanen, Vervet Monkeys en enkele vreemde insecten en vogels.

Morgen Safaridag, eerst met de wagen het Wetpark in en daarna met de boot, hopende op een goede spotvangst.

In St Lucia eten we bij den Alfredo, nen Italiaan, en het is niet echt wat we gewoon zijn. Morgen iets anders zoeken, maar we hebben al gehoord dat het eten hier niet te fameus is.