Blog Image

Zuid-Afrika 2014

Knysna

tuinroute Posted on Sun, March 09, 2014 22:28:45

Wakker geworden en voor de eerste maal een confrontatie met Afrikaanse regen. Ons tanteke had het ontbijt voorzien op ons terras. Noodgedwongen moet het terrasmeubilair verhuizen binnen in onze kamer om ons ontbijt te nuttigen. Tamelijk laat ontbeten want tanteke moest naar de kerk en we konden kiezen tussen heel vroeg of tamelijk laat. We hebben dan maar voor dat laatste gekozen.

Ondanks de regen en de met momenten zeer dichte en lage bewolking hebben we toch een leuke dag gehad. ’s Morgen een “Cruise” op de Lagune gemaakt naar de Eastern en Western Heads. Dit is de plaats waar de Oceaan de Lagune van vers water voorziet. De stuurman van onze cruiseboot is tevens gids en hij is een echte grapjas.

Na onze “cruise” de wagen in en over het vasteland naar de Eastern Head. Hier doen we een kleine wandeling naar de viewpoints en in de plaatselijke taverne ontdekken we dat ze hier ook uitstekende cocktails maken. Ondanks de problemen met de Luc zijne rug kunnen we kleine afstanden wandelen tegen ouderlingentempo. Het stappen van de Luc lijkt een beetje op een mankende Pinguïn.

Terug de wagen in en we rijden nu naar Buffalo bay. Dit zou een zeer mooie Surfersbaai zijn. Weer niet gelogen. De baai is inderdaad wondermooi. Zelfs in deze miezerige omstandigheden echt weer genieten van de wonderen der natuur.
Knysna en omgeving is wat betreft natuur een echt pareltje aan de Western Cape. Het is hier onvoorstelbaar groen met ontzettend vele en diverse planten, bomen en bloemen.

Na deze uitstapjes maken we ons op om net zoals gisteren te gaan eten aan het Waterfront in restaurant “Dry Dock”. Wanneer we onzen berg afrijden wordt ons de weg versperd door een wagen die dwars over de rijbaan staat en ogenschijnlijk in panne. Blijkt echter een stomdronken chauffeur te zijn die zijn wagen niet meer gestart krijgt. Enkele Locals nemen zijn sleutels af en bellen de lokale Cops. Na tussenkomst van die Cops kunnen we doorrijden en mag de chauffeur mee naar de jail.

Morgen vertrekken we naar ons eerste nationaal park: ADDO Elephant park.



7 passes road

tuinroute Posted on Sat, March 08, 2014 21:33:51

Om niet altijd over eten te memmen beginnen we nu eens met het diner van gisteravond, mooi voorbeeld om de restaurants en onze eetbelevenissen tot op heden te beschrijven.
Restaurant noemt “Nostalgie” en is ook dusdanig ingericht. Onderborden worden gevormd door Vinyl langspeelplaten en het restaurant wordt gedecoreerd door allerlei oude damesjurken, schoenen, hoeden en verder gebruiksvoorwerpen uit lang vervlogen tijden. Heel gezellig zitten.
We eten als voorgerecht; Luc een Ostrich Carpaccio met Blue cheese en Maddy dezelfde Carpaccio met rode bieten. Als Hoofdgerecht Luc een Filet van Ostrich en Maddy een Bobotie (Typisch Zuid-Afrikaans gerecht) beiden met aangepaste verse groenten en naar wens rice, potatoes of chips.
Nagerecht beiden een Malva (Zuidafrikaanse lekkernij, soort pudding) hier weer op een andere maar weer zeer smakelijke manier gepresenteerd. We sluiten af met een overheerlijke Cappucino, ook de koffie is hier bangelijk. Oh ja, dan nog de wijn. We hebben hier de duurste wijn van de wijnkaart genomen. Weer een waar genot om te consumeren. Na zo’n feestdis volgt meestal de ontnuchtering, betalen. Voor dit Diner zijn we juistgeteld 480 Rand kwijt. Aan de huidige wisselkoers net geen 30 €.

En op de hiervoor beschreven manier hebben we eigenlijk al elke avond een overheerlijk diner gehad. Voor de lekkerbekken een opsomming: Mosselen, Scampi’s, Calamares, Oesters, Kabeljauw, Zalmforel, Struisvogel, Filet, Sirloin, Lam, Hammeke, Ribbekes, Spaghetti met Kip en Chorizo of Zeevruchten, enz. Desserten: onze fameuze Malva, alle mogelijke soorten chocolade in alle variëteiten en, en, en….Dit alles wordt dagelijks doorgespoeld met een Zuid-Afrikaanse wijn met namen gaande van Zonnebloem tot Rothschild.
Feit is dat de Zuid-Afrikaanse keuken dicht aanleunt tegen die van ons en dat de smaken ons zeer bevallen.

Vanmorgen zijn we vertrokken richting Knysna. Een korte rit gezien we gisteren reeds de helft van onze rit van vandaag hebben afgehaspeld. We volgen de hoofdweg tot in George, vrij grote stad, waarna we de oude “7-passes Road” volgen tot Knysna. Deze weg is voor de helft onverhard maar toch heel leuk om te rijden en te sightseeën. Onderweg passeren we de Wijngaard van de wijn die we gisteren gedronken hebben. Gezien deze aan onze standaard beantwoordde stoppen we hier en slagen een paar flessen van deze wijn in. We arriveren dan kort na de middag in onze Guesthouse in Knysna “Paradise Found”.

Onze gastvrouw, een oude Engelse tante, zonder enig gevoel voor humor, heet ons welkom en geeft ons in typische stijve stijl uitleg over de Guesthouse en de mogelijkheden in Knysna. Op ons terras ligt een spuitbus met opschrift “Monkey Spray”. Blijkt gewoon water te zijn. Zou de apen, geen bavianen, verjagen.

Het is vandaag plaatselijk heel overtrokken en niet meer zo warm. Boven Kynsna is er echter een brede opklaring en zo kunnen we toch ten volle genieten van het uitzicht op de lagune van Knysna. Deze wordt dagelijks, naar verluid, tweemaal ververst door water van de Indische Oceaan.

We verkennen Knysna en rijden naar Brenton on Sea. Een residentieel vakantieoord voor rijke Zuid-Afrikanen met een zeer mooi strand. Na hier wat genoten te hebben van de zeelucht rijden we terug naar onze Engelse tante om ons voor te bereiden op vermoedelijk weer eens een smaakvol diner.



Oudtshoorn

tuinroute Posted on Fri, March 07, 2014 22:08:50

en struisvogels. Dit is het centrum van de ostrich farmes in Zuidafrika. Gisteravond dus gaan eten bij den Italiaan “Bello Cibo” en op het menu struisvogel in vele variëteiten. Eten weeral van uitmuntende kwaliteit. Zuidafrika en eten, we waren verwittigd, maar dit is toch wel heel bijzonder. Waar je ook gaat eten, het is steeds uitzonderlijk lekker, echt niet normaal. Dit gaat, zoals reeds geschreven, onze gezondheid en gewicht een boost geven, maar de verkeerde kant uit.

Vanmorgen, nog eens eten, een ontbijt met alles op en aan, zelfs de bubbels, om maar te zeggen…
We nemen onzen Toyota en laveren richting Ostrich Farm. We krijgen hier een rondleiding en enkele interessante nieuwtjes over de struisvogel te horen. We passen voor het struisvogelrijden maar krijgen wel een nekmassage van deze bijzondere dieren.

We rijden verder naar de Cango grotten. We passen voor de avontuurlijke rondgang en nemen de Heritage rondgang. Bij de avontuurlijke moet er geklefferd en gekropen worden waarbij de doorgangen ons iets te smal lijken voor onze ondertussen toch wel wat in omvang toegenomen vormen.

Na de grotten besluiten we om vandaag het rondje Oudtshoorn te voleindigen zodat we morgen niet te ver moeten rijden. We starten onze eerste pas, de Swartbergpass. Een onverharde weg over een afstand van een 35 Km. Onzen Toyota is niet echt geschikt maar volbrengt zijn taak voortreffelijk. Het gaat langs geen kanten vooruit en we worden redelijk door elkaar geschud maar krijgen als beloning een geweldig schouwspel te zien. De pas is werkelijk de stress en de ontberingen waard. Onderweg meermaals gedroomd van mijn brommer die onder mijn gat stak. We hebben hier ook onze eerste ontmoeting met enkele springbokken. Gelukkig vanop afstand.

Na de pas stoppen we in “Prince Albert” voor een verfrissing. We vervolgen ons rondje en rijden via de Meiringspoort terug richting Oudtshoorn. De Meiringspoort is een uitstekend aangelegde asfaltweg die door een gigantische kloof scheurt. Dit is echt genieten van het natuurschoon dat ons voorgeschoteld word. Bij het naderen van Oudtshoorn passeren we nog een Township. In het passeren nemen we onopvallend enkele foto’s.

Terug is onze Lodge nemen we nog een duik in de Pool en prepareren ons voor een zoveelste heerlijk diner. We hebben besloten om de lunch in de komende dagen achterwege te laten. Kwestie van ’s avonds te kunnen blijven genieten van de Zuidafrikaanse culinaire hoogstandjes. Anders kunnen we tegen het einde van de vakantie een nieuwe garderobe bijeenzoeken.



Route 62

tuinroute Posted on Thu, March 06, 2014 21:36:08

We nemen afscheid van onze Belgische gastheren. De B&B zat ondertussen goed vol. Er waren een aantal Duitsers bij die denken dat ze echte bierkenners zijn. Het beste bier komt volgens hen uit de streek waar ze vandaan komen, zuidelijk Duitsland, kanten van Lindau. Den Duits met de grootste klep en vermeende echte bierkenner pur sang vindt onzen Duvel maar niks. Volgens hem is den Duvel een veel te zoet bier???? ’t Lijkt erop dat hij er echt iets van kent. Die Duitsers zijn ’s morgens letterlijk vertrokken met vlag en wimpel op hun Duitse huurwagen.

Op aanraden van Alain brengen we eerst een bezoek aan de Vinerey “Bon Courage” in Robertson. Volgens Alain de beste Zuidafrikaanse wijn.
We proeven een 5-tal rode wijnen. Er is er maar één die onze standaard haalt, maar dan ook wel echt goed smaakt. De wijn verschepen naar Belgie is onbetaalbaar maar er blijkt een invoerder van deze wijn in Kapellen te zijn.

Na de proeverij, geen slecht begin van de dag, volgen we de route 62. Deze weg wordt omschreven als de langste wijnroute ter wereld en wordt anderzijds ook vergeleken met de legendarische route 66 in Amerika. De route loopt inderdaad door zeer mooie landschappen die elkaar in snel tempo opvolgen. De weg ligt prima en we genieten volop. De buitentemperatuur loopt intussen op tot 37° maar dankzij de airco is het aangenaam zitten in onzen Toyota.

Ondertussen zijn we het verkeer in Zuidafrika al goed gewoon. Er wordt hier enorm gedisciplineerd gereden, volledig in tegenstelling met wat we gewoon waren in Azië en India. Geen getoeter, iedereen volgt de verkeersregels minutieus op. In steden en/of kleine dorpen, op kruispunten waar geen verkeerslichten staan, is er een verplichte STOP voor iedereen. Iedereen houdt zich hier ook aan deze STOP, of er nu ander verkeer is of niet. Heel merkwaardig voor een Afrikaans land.

We maken onderweg enkele verfrissende stops en plots, in the middle of nowhere, zien we dat onze ronnie’s een zaak hebben geopend. Ronnie’s Sex shop. We willen onze ronnie’s een hart onder riem steken en stoppen hier uiteraard. De aanwezige Ronnie lijkt wat op vader grijzenbaard en in de bar hangen een massa BH’s in alle mogelijke maten, kleuren en uitvoeringen. We geven onze ogen de kost en laten de Ronnie achter in zijne shop.
Onderweg waren we nog een achtste nieuw natuurwereldwonder gepasseerd. Een meisje, ongeveer 1.50 meter groot, met borsten waar Lolo Ferrari een tuitje aan kon zuigen. Het gewicht van haar borsten overtrof volgens ons de rest van haar lichaamsgewicht. Een passende BH hebben we bij de Ronnie niet gezien.

Na nog een mooie rit arriveren we op onze nieuwe bestemming, de “Hlangana Lodge”. Een prachtig verblijf waar we een kamer krijgen met terras dat uitziet op de mooi aangelegde tuin met Pool. In de tuin logeren ook een aantal mooie vogels die we niet direct kunnen thuisbrengen.



Montagu

tuinroute Posted on Wed, March 05, 2014 22:17:58

Deze morgen bij het opstaan waren we ons van twee zaken bewust.
1° onze eerste week verlof zit er reeds op
2° het Zuid Afrikaanse eten en drinken heeft een grote impact op onze cholesterol, lever, suikerwaarde en gewicht.

We ontdekken nog dat Gerhard een echte kunstenaar is. Hij heeft zelf de Ms “Birkenhead” op schaal en in hout nagemaakt. Geen bouwdoos maar vanaf nul gestart. Het resultaat is werkelijk weergaloos. De betreffende boot is destijds gestrand op één van de kliffen in de omgeving. Gerhard heeft zo enkele overlevende bemanningsleden leren kennen en heeft als eerbetoon de boot nagemaakt.

Na afscheid genomen te hebben van Alet en Gerhard rijden we richting Elim. Via een stoffige onverharde weg, waar we dan nog eens een wegomlegging moeten nemen, komen we aan in het missiestadje Elim, waar de tijd heeft stil gestaan. Het is hier vandaag precies wasdag want iedereen heeft zijn was buiten hangen. Ze zijn aan de weg aan het werken onder het goedkeurend oog van twee plaatselijke bewoners die gans de boel in het oog houden. Even verderop staan er een aantal vrouwen estafette oefeningen te doen op een grasveldje. De pittoreske huisjes beschikken allemaal over rieten daken. Veel leven is er niet in het dorpje dus rijden we maar voort naar Cape Agulhas. Onderweg zien we in een veld een blauwe kraanvogel en verderop ontmoeten we onze eerste struisvogels

In Cape Agulhas komt de Atlantische en de Indische oceaan samen. De natuur is hier prachtig en veel minder toeristisch dan Kaap Goed Hoop.

Via Swellendam rijden we naar Montagu. De weg is wondermooi. Het verkeer gaat vlot tot we aan wegenwerken komen en 20 minuten moeten wachten tot we verder kunnen.

We rijden door een wirwar van natuur. Achter iedere heuvel ontdekken we een ander natuurlijk patchwork. Het laatste deel van de rit lijkt wel of we door de Grand Canyon rijden.

Onze B&B, “Montagu mountain view” wordt open gehouden door Belgen. De Belgische vlag hangt te wapperen en een ‘koude duvel’ staat te wachten.

De kamers zijn sober, modern ingericht en van alle comfort voorzien. ’s Avonds gaan we eten in de plaatselijke Ierse pub waar de stamgasten voor een gezellige atmosfeer zorgen.

’s Morgens een lekker verzorgd ontbijt, op zijn Belgisch klaargemaakt door Alain en Maud. In de voormiddag gaan we naar de Hotsprings van Avalon. Blijkt een soort van bejaardenpretpark te zijn. We hebben een plons genomen in één van de baden. De temperatuur van het water kan vergeleken worden met een goed heet bad thuis. Het thema dansen komt hier ook uitgebreid aan bod en onder leiding van ons moe worden hier wat dansjes afgehaspeld.

Alain verhuurt ook moto’s. Uiteraard wist de Luc hiervan en gaat ’s namiddags met een GS 65O de hort op. Standaard tourke door Alain uitgezet gedaan. Mooie route met één bergpas en verder mooie asfaltwegen met fantastische zichten. Wel geen onverhard en geen moeilijke passages.
Onderweg enkele stops gedaan. Leuk gesprekje met de uitbaatster van de Karoo Saloon. Zij verwittigd ons voor de weg langs de Wild Coast. We moeten daar echt wel op op onze tellen passen. We zijn weeral verwittigd.

Maddy houdt zich ondertussen op in de guesthouse, leest en plonst wat en heeft een ontspannen namiddag.

Na de tour drinken we samen met Alain en Maud enkele Duveltjes en hebben een aangenaam onderonsje waarbij we heel wat te weten komen over onze gastheren.

Op aanraden van Alain gaan we eten in Jessica’s. Het wordt eentonig, maar eten en drinken in Zuid Afrika is gewoon van een andere dimensie. Het was voor de verandering: Simply Delicious.