Blog Image

Zuid-Afrika 2014

Durban

wild coast Posted on Mon, March 17, 2014 06:59:29

Één van de onveiligste steden in Zuid-Afrika, als we alle commentaren en enkele koppels moeten geloven die hier al zouden geweest zijn. Je moet hier de rode verkeerslichten negeren, want bij stilstand wordt je ruit ingeslagen en wordt je beroofd. Eén van de straffe verhalen die we te horen kregen. Wel, allemaal indianenverhalen. Met een zekere schroom waren we gisteren de stad Durban binnengereden. We hebben ons hier toen al op geen enkel moment onveilig gevoeld.

Bij het ochtendkrieken staat onze vriend al volop van zijn gat te geven aan de heldere hemel. Onze Zuid-Afrikaanse gastheer zorgt voor een; ja afgezaagd; compleet ontbijt en geeft heel wat nuttige informatie over Durban. Met onzen Toyota naar het Mosesstadion (gigantisch stadion gebouwd voor WK 2010) waar we makkelijk parkeren. Hier nemen we de “People movers” bus, waarmee we gans Durban kunnen doorkruisen.

Dit doen we dan ook en we zijn best wel onder de indruk van deze stad. Een schoonheidsprijs zal deze stad niet winnen, maar de stad heeft wel iets. We ontdekken verscheidene gezellige marktjes, een mooi zandstrand dat over de ganse lengte van de stad loopt langsheen de kust met een promenade die even lang is. Verder heb je hier een grote zeehaven en vooral een gezellige drukte.

De “People mover” heeft drie lijnen , groen, rood en blauw. We doen ze allemaal waardoor we het grootste deel van de stad wel gezien hebben. We maken ook een wandeling langs de promenade en wat echt opvalt zijn de vrouwelijk figuren die we hier tegenkomen. Soms zeer bizar gekleed en voornamelijk steeds voorzien van een gigantisch front en een nog gigantischere derriere. Het is echt onwaarschijnlijk hoe de vrouwelijke vormen zich hier ontwikkelen. Liefhebbers van borsten en billen, this is the place to be. Wel rekening houden dat schoonheden uitzonderingen zijn die de regel bevestigen.

Terug bij het Mosesstadion passen we voor de airwalk en nemen we de aircar. Over dit stadion is een kolossale boog gespannen. Je kan die ofwel te voet (500 treden) ofwel met een karretje beklimmen. Bovenop de boog heb je een panoramisch uitzicht over de stad. Je kan ook een reuzeswing maken aan een touw bevestigt aan de boog. Heel spectaculair als je weet dat die boog 105 meter hoog is.

Nog een kort bezoekje aan het “Casino en Entertainmentcenter”, plons in de pool en eten in Floridastreet. Straat vol met betere Bars en Restaurants. Hier ook een Irish pub waar de plaatselijke jeugd, blank en zwart samen, een uitzinnig feestje hebben. We genieten mee met een prima getapte Guiness.

Besluit: Durban, absoluut geen stad om te mijden, eerder één om zeker aan te doen en zelfs enkele dagen te besteden.



Drive to Durban

wild coast Posted on Mon, March 17, 2014 06:58:08

Regen, daarmee werd onze zonnige rustnamiddag van gisteren bruusk onderbroken. Niet getreurd want vanmorgen stonden we weer op met een stralende zon. Bovendien was het avondmaal gisteren van beduidend betere kwaliteit als de dag daarvoor.

Vandaag de lange rit naar Durban. We volgen eerst dezelfde weg als voorheen terug richting N2. Zeker geen straf want hier zien we de kleine Xhosa nederzettinkjes en rijden er recht doorheen. In een dorpje stoppen we om te tanken en wat kleinigheden in te slagen voor onderweg. Wij, de enige blanken in het ganse dorp. Echt leuk en de mensen zijn hier zeker niet onvriendelijk. We vervoegen de N2 en in Mthatha verlaten we de N2 om via kleinere, maar geasfalteerde wegen, via Port St Johns en Port Edward terug op de N2 te komen. De weg tussen de beide porten is adembenemend. Ook met de wagen maar…. als je dit kunt doen met de motor…… Je hebt hier enorme zichten, passeert leuke dorpjes met heel wat bedrijvigheid en enorm veel lokale mensen langs de weg. De weg zelf is een langgerekte kakkerwalk met winderige bochten. Alleen haarspeldbochten, die vindt je hier niet.
Wel weer oppassen voor alle mogelijke dieren die langs en op de wegen kamperen. We zien ernorm veel dode; aangereden honden liggen. Die worden duidelijk niet opgeruimd en blijven liggen tot ze volledig opgerot zijn.

Na Port Edwards terug op de N2, nu een gladde autosnelweg tot onze locatie in Durban. In Durban stad is het verkeer iets hectischer als we tot nu gewoon zijn, maar we vinden onze B&B probleemloos. Locatie iets buiten het centrum van Durban.
Ons verblijf is koloniaal opgevat en heeft leuke kamers en meubilering in die stijl.



Coffeebay

wild coast Posted on Fri, March 14, 2014 20:11:12

plaats waar ooit een schip met koffie zou vergaan zijn, dat is toch de legende en de plaatsnaam werd eraan ontleent. Van het gebeuren is evenwel nergens iets te zien. Maar wat we wel zien bij het openen van onze gordijnen is een stralende hemel. Tijd voor dan toch eens een rustdag.

We nemen ontbijt en besluiten dat we hier toch zeker één ding moeten gaan bekijken. Dat ding is zowat het uithangbord van de Wild Coast: “Hole in the wall”. Je kunt erheen hiken, prachtige maar moeilijke tocht (3.5 uur enkel) maar er is ook de mogelijkheid om erheen te rijden. We (de Luc) zijn voor één keer eens verstandig en we besluiten mee te rijden met een geschikt voertuig, een Landrover.

Reeds na de eerste meters wordt duidelijk dat de keuze voor de Landrover de juiste is. Dit was niet mogelijk met onzen Toyota. Alles gaat natuurlijk, maar ons Toyotake zou half gesloopt zijn, en dat verdient ie niet.

De chauffeur, Bruce, één van de 25 blanke Zuid-Afrikaners in Coffeebay, is tevens gids en vertelt ons heel wat interessante weetjes over Coffeebay en zijn omgeving. Terwijl we naar Hole in the wall rijden zien we weer de meest indrukwekkende landschappen en zien we de huisjes van de plaatselijke Xhosa bevolking. Dit is Afrika!!! (toch zoals wij ons dat voorstelden).

Bruce vertelt ons dat de gronden van de Wild Coast toebehoren aan verscheidene “Chiefs”. Hij vergelijkt ze met een soort burgemeester maar het zijn eerder landeigenaars die de gronden naar eigen goeddunken verdelen. Die hebben hier ontzettend veel macht en regelen eigenlijk alles. De plaatselijke Xhosa bevolking kan te rade gaan bij de Chief voor een stukje grond. Ze krijgen van de Chief, gratis, een stuk grond toegewezen waar ze dan hun hut mogen bouwen op eigen kosten. Als er al eens een feit van criminaliteit gebeurd wordt dit ook geregeld door de Chief. De dader loopt ’s anderendaags rond met één of ander lichaamsdeel dat gemolesteerd is. Geen politie van doen.

Ondertussen zijn we aangekomen bij “Hole in the Wall”. Een raadselachtig natuurverschijnsel waarbij er in een rots in de zee een gat zichtbaar is. Gezien de vorm van het gat kan dit blijkbaar niet op een normale natuurlijke wijze ontstaan zijn. Nu, naast de rotsformatie waar het gat in is staat er een kleinere rots in het water. Deze heeft juist dezelfde vorm als het gat. Er wordt dus verteld dat dit stuk rots vele eeuwen geleden op één of andere manier uit de rotsformatie zou losgeslagen zijn. Metingen zouden uitgewezen hebben dat de vormen van gat en rots precies overeenkomen????

Terug naar ons Ocean View hotel en volop genieten van het stralende weer aan ons zwembadje en het zicht op de Indische oceaan en ons kleine maar prachtige strandje.

Morgen de drive naar Durban.



Drive to Coffeebay

wild coast Posted on Fri, March 14, 2014 08:18:48

Na enkele internetloze dagen kunnen we terug posten vanuit Coffeebay.

Vanmorgen afscheid genomen van Camp Figtree waar we een geweldig verblijf hadden. Als je echt eens van de wereld af wil zijn, ver weg van de bewoonde wereld in complete rust en stilte, moet je hierheen.

Voor we op de N2 geraken moeten we nog een heel stuk rijden en ook weer hele stukken onverharde weg trotseren. Hierbij passeren we diverse privéreservaten zodat we nog meerdere wilde dieren zoals zebra’s, wrattenzwijnen en elanden spotten.

We rijden nu over de zogenaamd niet zo veilige weg, de N2 naar Coffeebay. Van die onveiligheid zijn we niets gewaar geworden en de weg zelf ligt er prima bij. Ook de scenery is buitengewoon. Vandaag hebben we ook de eerste maal het gevoel gehad echt in Afrika te zijn. In de dorpen die we passeren zien we nu bijna uitsluitend zwarte mensen en het wordt ook iets chaotischer. De huisjes buiten de dorpen staan meer verspreid over het land en éénmaal voorbij East-Londen passeren we ook geen echte townships meer. Die townships zijn gemeenschappen waar in de beste gevallen allemaal dezelfde huisjes staan met de nodige voorzieningen. In de slechtste gevallen allemaal barakken zonder voorzieningen. Ze worden omsloten door een omheining met enkele ingangen. Het heeft soms wat weg van een gevangenis. Die townships liggen ook steeds een eindje buiten de steden zodat de bewoners van die steden (blanken) er geen zicht en/of last van hebben.

Vanaf East Londen zien we heuvelachtig landschap met veelvuldig uitgestrekte grasweides, dan weer verspreid enkele huisjes die steeds zeer kleurig zijn. Echt heel aangenaam en gevarieerd rijden die N2. Ook in de grasbermen langs de weg is er veel beweging. Koeien en geiten grazen hier en aarzelen niet om de weg over te steken.
Op deze N2 passeren we ook Qunu. Het geboortedorp van Nelson Mandela en ook de plaats waar ie begraven werd. Die begraafplaats is niet toegankelijk maar er is wel een museum ingericht. We bezoeken dit maar het laat niet echt een overweldigende indruk na. We zijn buiten 3 andere mensen ook de enige bezoekers.

Na het museumbezoek volgt het leukste stukje weg. Van de N2 af richting Coffeebay. Aanvankelijk een goede asfaltweg met leuke kleine dorpjes waar veel beweging is. Het blijft steeds een asfaltweg maar er volgen een heleboel potholes. En dat zijn niet de enige hindernissen. Honden, koeien, paarden, ezels, geiten, spelende kinderen, mannen en vrouwen, ze staan te pas en te onpas op de weg waardoor het echt wel uitkijken is om geen brokken te maken. Het lijkt met momenten wat op India. De omgeving is echter subliem en maakt alles goed.

We komen uiteindelijk op onze bestemming aan . Het is niet zo afgelegen als eerste gedacht maar toch wel een heel toffe ligging. We krijgen een kamer met terras die onmiddellijk uitgeeft op het strand en de zee. Dat wordt leuk wakker worden morgen.

Het eten hier is voor de eerste maal in Zuid-Afrika van beduidend mindere kwaliteit als we gewoon zijn. Maar goed, we zijn misschien een beetje te veel verwend geweest. We hopen morgen nog eens op een stralende zonnige en warme dag. Vandaag was het niet al te warm en soms wat overtrokken maar om te rijden zeker niet slecht.