Blog Image

Zuid-Afrika 2014

Drive to Durban

wild coast Posted on Mon, March 17, 2014 06:58:08

Regen, daarmee werd onze zonnige rustnamiddag van gisteren bruusk onderbroken. Niet getreurd want vanmorgen stonden we weer op met een stralende zon. Bovendien was het avondmaal gisteren van beduidend betere kwaliteit als de dag daarvoor.

Vandaag de lange rit naar Durban. We volgen eerst dezelfde weg als voorheen terug richting N2. Zeker geen straf want hier zien we de kleine Xhosa nederzettinkjes en rijden er recht doorheen. In een dorpje stoppen we om te tanken en wat kleinigheden in te slagen voor onderweg. Wij, de enige blanken in het ganse dorp. Echt leuk en de mensen zijn hier zeker niet onvriendelijk. We vervoegen de N2 en in Mthatha verlaten we de N2 om via kleinere, maar geasfalteerde wegen, via Port St Johns en Port Edward terug op de N2 te komen. De weg tussen de beide porten is adembenemend. Ook met de wagen maar…. als je dit kunt doen met de motor…… Je hebt hier enorme zichten, passeert leuke dorpjes met heel wat bedrijvigheid en enorm veel lokale mensen langs de weg. De weg zelf is een langgerekte kakkerwalk met winderige bochten. Alleen haarspeldbochten, die vindt je hier niet.
Wel weer oppassen voor alle mogelijke dieren die langs en op de wegen kamperen. We zien ernorm veel dode; aangereden honden liggen. Die worden duidelijk niet opgeruimd en blijven liggen tot ze volledig opgerot zijn.

Na Port Edwards terug op de N2, nu een gladde autosnelweg tot onze locatie in Durban. In Durban stad is het verkeer iets hectischer als we tot nu gewoon zijn, maar we vinden onze B&B probleemloos. Locatie iets buiten het centrum van Durban.
Ons verblijf is koloniaal opgevat en heeft leuke kamers en meubilering in die stijl.



Coffeebay

wild coast Posted on Fri, March 14, 2014 20:11:12

plaats waar ooit een schip met koffie zou vergaan zijn, dat is toch de legende en de plaatsnaam werd eraan ontleent. Van het gebeuren is evenwel nergens iets te zien. Maar wat we wel zien bij het openen van onze gordijnen is een stralende hemel. Tijd voor dan toch eens een rustdag.

We nemen ontbijt en besluiten dat we hier toch zeker één ding moeten gaan bekijken. Dat ding is zowat het uithangbord van de Wild Coast: “Hole in the wall”. Je kunt erheen hiken, prachtige maar moeilijke tocht (3.5 uur enkel) maar er is ook de mogelijkheid om erheen te rijden. We (de Luc) zijn voor één keer eens verstandig en we besluiten mee te rijden met een geschikt voertuig, een Landrover.

Reeds na de eerste meters wordt duidelijk dat de keuze voor de Landrover de juiste is. Dit was niet mogelijk met onzen Toyota. Alles gaat natuurlijk, maar ons Toyotake zou half gesloopt zijn, en dat verdient ie niet.

De chauffeur, Bruce, één van de 25 blanke Zuid-Afrikaners in Coffeebay, is tevens gids en vertelt ons heel wat interessante weetjes over Coffeebay en zijn omgeving. Terwijl we naar Hole in the wall rijden zien we weer de meest indrukwekkende landschappen en zien we de huisjes van de plaatselijke Xhosa bevolking. Dit is Afrika!!! (toch zoals wij ons dat voorstelden).

Bruce vertelt ons dat de gronden van de Wild Coast toebehoren aan verscheidene “Chiefs”. Hij vergelijkt ze met een soort burgemeester maar het zijn eerder landeigenaars die de gronden naar eigen goeddunken verdelen. Die hebben hier ontzettend veel macht en regelen eigenlijk alles. De plaatselijke Xhosa bevolking kan te rade gaan bij de Chief voor een stukje grond. Ze krijgen van de Chief, gratis, een stuk grond toegewezen waar ze dan hun hut mogen bouwen op eigen kosten. Als er al eens een feit van criminaliteit gebeurd wordt dit ook geregeld door de Chief. De dader loopt ’s anderendaags rond met één of ander lichaamsdeel dat gemolesteerd is. Geen politie van doen.

Ondertussen zijn we aangekomen bij “Hole in the Wall”. Een raadselachtig natuurverschijnsel waarbij er in een rots in de zee een gat zichtbaar is. Gezien de vorm van het gat kan dit blijkbaar niet op een normale natuurlijke wijze ontstaan zijn. Nu, naast de rotsformatie waar het gat in is staat er een kleinere rots in het water. Deze heeft juist dezelfde vorm als het gat. Er wordt dus verteld dat dit stuk rots vele eeuwen geleden op één of andere manier uit de rotsformatie zou losgeslagen zijn. Metingen zouden uitgewezen hebben dat de vormen van gat en rots precies overeenkomen????

Terug naar ons Ocean View hotel en volop genieten van het stralende weer aan ons zwembadje en het zicht op de Indische oceaan en ons kleine maar prachtige strandje.

Morgen de drive naar Durban.



Drive to Coffeebay

wild coast Posted on Fri, March 14, 2014 08:18:48

Na enkele internetloze dagen kunnen we terug posten vanuit Coffeebay.

Vanmorgen afscheid genomen van Camp Figtree waar we een geweldig verblijf hadden. Als je echt eens van de wereld af wil zijn, ver weg van de bewoonde wereld in complete rust en stilte, moet je hierheen.

Voor we op de N2 geraken moeten we nog een heel stuk rijden en ook weer hele stukken onverharde weg trotseren. Hierbij passeren we diverse privéreservaten zodat we nog meerdere wilde dieren zoals zebra’s, wrattenzwijnen en elanden spotten.

We rijden nu over de zogenaamd niet zo veilige weg, de N2 naar Coffeebay. Van die onveiligheid zijn we niets gewaar geworden en de weg zelf ligt er prima bij. Ook de scenery is buitengewoon. Vandaag hebben we ook de eerste maal het gevoel gehad echt in Afrika te zijn. In de dorpen die we passeren zien we nu bijna uitsluitend zwarte mensen en het wordt ook iets chaotischer. De huisjes buiten de dorpen staan meer verspreid over het land en éénmaal voorbij East-Londen passeren we ook geen echte townships meer. Die townships zijn gemeenschappen waar in de beste gevallen allemaal dezelfde huisjes staan met de nodige voorzieningen. In de slechtste gevallen allemaal barakken zonder voorzieningen. Ze worden omsloten door een omheining met enkele ingangen. Het heeft soms wat weg van een gevangenis. Die townships liggen ook steeds een eindje buiten de steden zodat de bewoners van die steden (blanken) er geen zicht en/of last van hebben.

Vanaf East Londen zien we heuvelachtig landschap met veelvuldig uitgestrekte grasweides, dan weer verspreid enkele huisjes die steeds zeer kleurig zijn. Echt heel aangenaam en gevarieerd rijden die N2. Ook in de grasbermen langs de weg is er veel beweging. Koeien en geiten grazen hier en aarzelen niet om de weg over te steken.
Op deze N2 passeren we ook Qunu. Het geboortedorp van Nelson Mandela en ook de plaats waar ie begraven werd. Die begraafplaats is niet toegankelijk maar er is wel een museum ingericht. We bezoeken dit maar het laat niet echt een overweldigende indruk na. We zijn buiten 3 andere mensen ook de enige bezoekers.

Na het museumbezoek volgt het leukste stukje weg. Van de N2 af richting Coffeebay. Aanvankelijk een goede asfaltweg met leuke kleine dorpjes waar veel beweging is. Het blijft steeds een asfaltweg maar er volgen een heleboel potholes. En dat zijn niet de enige hindernissen. Honden, koeien, paarden, ezels, geiten, spelende kinderen, mannen en vrouwen, ze staan te pas en te onpas op de weg waardoor het echt wel uitkijken is om geen brokken te maken. Het lijkt met momenten wat op India. De omgeving is echter subliem en maakt alles goed.

We komen uiteindelijk op onze bestemming aan . Het is niet zo afgelegen als eerste gedacht maar toch wel een heel toffe ligging. We krijgen een kamer met terras die onmiddellijk uitgeeft op het strand en de zee. Dat wordt leuk wakker worden morgen.

Het eten hier is voor de eerste maal in Zuid-Afrika van beduidend mindere kwaliteit als we gewoon zijn. Maar goed, we zijn misschien een beetje te veel verwend geweest. We hopen morgen nog eens op een stralende zonnige en warme dag. Vandaag was het niet al te warm en soms wat overtrokken maar om te rijden zeker niet slecht.



Addo

addo elephant park Posted on Fri, March 14, 2014 08:17:41

Tijdens ons diner is het gisteravond beginnen regenen en dit de ganse nacht door. Vanmorgen was het dan wel droog en lijkt het op te klaren, maar we zien in de verte een nieuwe buienzone naderen. Na het ontbijt hebben we er dan ook van.

We besluiten om vandaag toch nog eens een selfgamedrive te doen, nu eens in regenachtige omstandigheden. Eens benieuwd wat we nu kunnen spotten. We vinden het echt wel leuk om zo naar de diverse dieren te zoeken in hun natuurlijke biotoop. Garantie dat je ze ook effectief ziet heb je niet, maar hiervoor kan je dan ook beter naar een dierentuin gaan.

Gezien de regen ligt onze “weg” er glibberig bij. Onnodig te zeggen dat dit voor de nodige stress zorgt bij ons Maddy. Onzen Toyota slibbert desondanks toch veilig en wel naar beneden tot aan het Addo Elephant park.

Tijdens deze gamedrive krijgen we heel wat minder dieren te zien. Hieruit blijkt dat we gisteren echt veel geluk gehad hebben en een relatief groot aantal dieren gespot hebben. Vandaag zien we enkele zebra’s, de blauwe kraanvogel, enkele Kudu’s, een roofvogel, een reuzenschildpad, een Buffalo en één enkele Olifant. Die kwam van achter een bocht onze richting uitgestapt. Enkele foto’s genomen en die Olifant wandelt gewoon statig verder onze richting uit. Raampje dicht en afwachten wat dat reusachtig beest van plan is. Het stapt gewoon op een meter afstand naast onze wagen verder. Indrukwekkend en je bent je wel bewust dat als zo een beest uithaalt er iets aan de hand is.
Oh ja, Maddy’s favorietjes (wrattenzwijnen of wharholes) kwamen ook nog te voorschijn, als het droog werd. Zo’n drive is een echte slalom over de weg. Niet alleen de bochten moet je nemen maar ook goed mikken om tussen de olifantendrollen en andere stronten door te rijden.

We hadden op voorhand een praatje gemaakt met de gids in ons Camp. Je moet in dit park echt geluk hebben om een Leeuw, Zwarte neushoorn of Luipaard te zien. Hij doet omzeggens elke dag gamedrives en het is al 3 weken geleden dat hij nog een Neushoorn gespot heeft. Over Leeuwen en Luipaarden spreekt hij zelfs niet. Er zouden 9 Leeuwen zitten en een strikt geheim aantal neushoorns. Het aantal neushoorns zou geheim gehouden worden omwille van de grote waarde van de hoorn?.
Hij had ons ook verwittigt dat we na de regenval weinig Olifanten zouden zien. Ze hebben dan voldoende water en blijven verscholen in de dikke begroeiing.

We hadden tot nu toe nog niet echt het gevoel gehad in Afrika te zijn. Alles is perfect in orde, de parken en bezienswaardigheden goed geregeld en georganiseerd, goede internetverbindingen, redelijk goede wegen, alles heel net en proper, eigenlijk voelt alles vrij westers aan.
Enkel met de verbindingen voor Visa betalingen liep er tot nu toe al veel mis En in ons Camp is er Internet verbinding, maar ze werkt nooit. Elke dag is er wel een andere reden waarom het niet werkt.

Vanavond nog eens lekker eten in ons Camp en morgen de move naar Coffeebay, waar we denken iets meer het Afrikagevoel te ontdekken.



Self drive addo

addo elephant park Posted on Fri, March 14, 2014 08:16:48

07:00 uur, geklop en geroep aan de deur, een thermos heet water wordt klaargezet voor onze koffie. Wakker natuurlijk en willens nillens gaan ontbijten. Na een uitgebreid en lekker ontbijt de Toyota in voor een Selfgamedrive.

Naar de ingang van het park. We krijgen hier een zeer duidelijk plan. Ook alle dieren die we kunnen spotten staan vermeld. We laveren door het park en het is meteen duidelijk dat dit een gigantisch groot natuurreservaat is. Er zijn aangelegde asfalt- en gravelwegen. Je mag die met de eigen wagen allemaal gebruiken. Ook de Jeeps, gamedrives, gaan niet van deze paden af.

We maken dan ook gretig gebruik van alle paden en spotten massa’s wratzwijnen (Maddy’s favoriet dier), Kudu’s, een Jakhals, allerlei vogels waaronder een bijzondere roofvogel met een oranje snavel, yellow mongooses, buffalo’s, een meerkat, struisvogels, enz…

En dan zien we de Olifanten, eerst enkele, die totaal onverwacht uit het struikgewas plots voor ons staan. Vervolgens, aan een drinkplaats een hele familie en dan, aan een grote open grassteppe zien we een hele kudde. Tientallen, misschien wel honderd of meer olifanten in alle mogelijke formaten. Op diezelfde steppe zien we ook meerdere Zebra’s. Echt wel, voor ons is dit de eerste maal in een dergelijk “park”, een beklijvende ervaring. Heel mooi.

We rijden een picknickplaats op waar we onze wagen cveilig kunnen verlaten. Daar zien we een Jeep staan van ons Camp. Wij heel verbaasd, want de Gamedrive vanuit ons Camp kon niet doorgaan omdat we maar met 2 waren. Luc gaat eens informeren. Blijkt dat alles hier één pot nat is en Jeeps worden uitgeleend waar ze nodig zijn. Voordeel van de vraag is dat we worden uitgenodigd om mee de Lunch te nemen. We gaan hier uiteraard op in en hebben samen met de, veelal Nederlandse deelnemers aan de Gamedrive een heerlijke Lunch. Onze eerste braai in Zuid-Afrika. We freten deftig mee en na afloop nemen we afscheid van de verbaasde Nederlanders en zonder iets te moeten betalen vervolgen we onze weg.

We ontmoeten nog een hele kudde Zebra’s die statig de rijweg kruisen voor onze Toyota. Weer heel bijzonder om die beesten in de vrije natuur van zo kortbij te zien. Het Addopark is wat ons betreft een voltreffer. Zeker de moeite waard, zowel wat betreft de dieren als het park in zijn geheel.
We verlaten het park langs een andere ingang en moeten een 80 Km rijden voor we terug in ons Kamp zijn.

Daar hebben we, het wordt eentonig, weer een heel gezellig en romantisch avondmaal. Morgen gaan we waarschijnlijk eens een rustdag inleggen. Gewoon zalig nietsdoen op een unieke locatie. Echt genieten van de rust.



Western to Eastern Cape

addo elephant park Posted on Fri, March 14, 2014 08:15:51

We nemen afscheid van ons tanteke waarbij ze ons enkele tips geeft om onderweg te stoppen. We vertrekken onder een stralende hemel, na de miezerige dag van gisteren.

We besluiten om de geplande ”7-passes road” niet te volgen daar de gewone weg meer als voldoende afwisseling bied.
We stoppen een eerste maal in Plettenberg, een kuststadje waar we nog eens de schoonheid van de Zuid-Afrikaanse stranden kunnen vaststellen. In een bar op het strand nemen we een lekkere Cappucino.
We vervolgen onze weg over de N2 en rijden over enkele viaducten die grote kloven overbruggen. Voor we hierover reden dienden we wel een kleine tol te betalen. Nu, die N2, is een prima aangelegde weg en in zeer goede staat.

Wanneer we nogmaals over een kloof rijden zien we dat dit de Bloekranskloof en brug is. Hier kun je de hoogste Bungeesprong ter wereld vanaf een brug maken, 216 meter. Uiteraard stoppen we hier. Er is slechts één dappere die de sprong maakt. De Luc wil wel, maar riskeert het niet omwille van een moedwillige rug en een strengkijkende (bezorgde) Maddy.
Lijkt toch wel indrukwekkend die sprong. Hoewel er onmiddellijk moet bijgezegd worden dat de brug dan wel 216 meter hoog is, maar de sprong nog niet de helft haalt. Het is dus voornamelijk de hoogte en niet de lengte van de sprong die de adrenaline laat pompen. Aléé ja, ook de sprong natuurlijk.

Na deze leuke stop verder over de N2. We stoppen nog in 2 baaien, St Francis en Jeffreys. De eerste is een tweede Knokke en de tweede lijkt op Blankenberge. De stranden zijn hier wel mooi maar de rest van de omgeving kan de vergelijking met de eerder door ons ontdekte stranden niet doorstaan.

Via de N2 passeren we zonder oponthoud de grote stad “Port Elisabeth” en rijden via een kleinere, hobbelige baan richting onze logies. Iets voorbij het dorpje Addo, 3 huizen en een benzinestation, nemen we een afslag naar een onverharde weg. Vervolgens een klein uurtje langs een godvergeten weg naar “Camp Figtree”. Het laatste stuk is zeer smal en op sommige plaatsen steil en met dergelijke hobbels dat we soms vrezen het chassis van onze Toyota vast te rijden. Dit gebeurd echter niet en we bereiken ons Camp.

Dit is echt alle moeite waard. Wat een logies. Een uitzicht om nooit te vergeten (bij onze aankomst was het ook nog Sunset), Een prachtige grote kamer met echte koloniale meubels. Werkelijk een genot voor het oog. We worden ook nog Koninklijk ontvangen en het avondmaal daarna is ook, voor de afwisseling, nog eens van prima kwaliteit.

Elektriciteit is hier enkel mogelijk via een generator. Van 06:00 tot 12:00 en van 17:00 tot 22:00 krijgen we stroom. Dit is echt geen probleem gezien de fantastische locatie.

Morgen gaan we met de Toyota een Game drive doen in het park. Vandaag hebben we al enkele Zebra’s gespot onderweg.



Knysna

tuinroute Posted on Sun, March 09, 2014 22:28:45

Wakker geworden en voor de eerste maal een confrontatie met Afrikaanse regen. Ons tanteke had het ontbijt voorzien op ons terras. Noodgedwongen moet het terrasmeubilair verhuizen binnen in onze kamer om ons ontbijt te nuttigen. Tamelijk laat ontbeten want tanteke moest naar de kerk en we konden kiezen tussen heel vroeg of tamelijk laat. We hebben dan maar voor dat laatste gekozen.

Ondanks de regen en de met momenten zeer dichte en lage bewolking hebben we toch een leuke dag gehad. ’s Morgen een “Cruise” op de Lagune gemaakt naar de Eastern en Western Heads. Dit is de plaats waar de Oceaan de Lagune van vers water voorziet. De stuurman van onze cruiseboot is tevens gids en hij is een echte grapjas.

Na onze “cruise” de wagen in en over het vasteland naar de Eastern Head. Hier doen we een kleine wandeling naar de viewpoints en in de plaatselijke taverne ontdekken we dat ze hier ook uitstekende cocktails maken. Ondanks de problemen met de Luc zijne rug kunnen we kleine afstanden wandelen tegen ouderlingentempo. Het stappen van de Luc lijkt een beetje op een mankende Pinguïn.

Terug de wagen in en we rijden nu naar Buffalo bay. Dit zou een zeer mooie Surfersbaai zijn. Weer niet gelogen. De baai is inderdaad wondermooi. Zelfs in deze miezerige omstandigheden echt weer genieten van de wonderen der natuur.
Knysna en omgeving is wat betreft natuur een echt pareltje aan de Western Cape. Het is hier onvoorstelbaar groen met ontzettend vele en diverse planten, bomen en bloemen.

Na deze uitstapjes maken we ons op om net zoals gisteren te gaan eten aan het Waterfront in restaurant “Dry Dock”. Wanneer we onzen berg afrijden wordt ons de weg versperd door een wagen die dwars over de rijbaan staat en ogenschijnlijk in panne. Blijkt echter een stomdronken chauffeur te zijn die zijn wagen niet meer gestart krijgt. Enkele Locals nemen zijn sleutels af en bellen de lokale Cops. Na tussenkomst van die Cops kunnen we doorrijden en mag de chauffeur mee naar de jail.

Morgen vertrekken we naar ons eerste nationaal park: ADDO Elephant park.



7 passes road

tuinroute Posted on Sat, March 08, 2014 21:33:51

Om niet altijd over eten te memmen beginnen we nu eens met het diner van gisteravond, mooi voorbeeld om de restaurants en onze eetbelevenissen tot op heden te beschrijven.
Restaurant noemt “Nostalgie” en is ook dusdanig ingericht. Onderborden worden gevormd door Vinyl langspeelplaten en het restaurant wordt gedecoreerd door allerlei oude damesjurken, schoenen, hoeden en verder gebruiksvoorwerpen uit lang vervlogen tijden. Heel gezellig zitten.
We eten als voorgerecht; Luc een Ostrich Carpaccio met Blue cheese en Maddy dezelfde Carpaccio met rode bieten. Als Hoofdgerecht Luc een Filet van Ostrich en Maddy een Bobotie (Typisch Zuid-Afrikaans gerecht) beiden met aangepaste verse groenten en naar wens rice, potatoes of chips.
Nagerecht beiden een Malva (Zuidafrikaanse lekkernij, soort pudding) hier weer op een andere maar weer zeer smakelijke manier gepresenteerd. We sluiten af met een overheerlijke Cappucino, ook de koffie is hier bangelijk. Oh ja, dan nog de wijn. We hebben hier de duurste wijn van de wijnkaart genomen. Weer een waar genot om te consumeren. Na zo’n feestdis volgt meestal de ontnuchtering, betalen. Voor dit Diner zijn we juistgeteld 480 Rand kwijt. Aan de huidige wisselkoers net geen 30 €.

En op de hiervoor beschreven manier hebben we eigenlijk al elke avond een overheerlijk diner gehad. Voor de lekkerbekken een opsomming: Mosselen, Scampi’s, Calamares, Oesters, Kabeljauw, Zalmforel, Struisvogel, Filet, Sirloin, Lam, Hammeke, Ribbekes, Spaghetti met Kip en Chorizo of Zeevruchten, enz. Desserten: onze fameuze Malva, alle mogelijke soorten chocolade in alle variëteiten en, en, en….Dit alles wordt dagelijks doorgespoeld met een Zuid-Afrikaanse wijn met namen gaande van Zonnebloem tot Rothschild.
Feit is dat de Zuid-Afrikaanse keuken dicht aanleunt tegen die van ons en dat de smaken ons zeer bevallen.

Vanmorgen zijn we vertrokken richting Knysna. Een korte rit gezien we gisteren reeds de helft van onze rit van vandaag hebben afgehaspeld. We volgen de hoofdweg tot in George, vrij grote stad, waarna we de oude “7-passes Road” volgen tot Knysna. Deze weg is voor de helft onverhard maar toch heel leuk om te rijden en te sightseeën. Onderweg passeren we de Wijngaard van de wijn die we gisteren gedronken hebben. Gezien deze aan onze standaard beantwoordde stoppen we hier en slagen een paar flessen van deze wijn in. We arriveren dan kort na de middag in onze Guesthouse in Knysna “Paradise Found”.

Onze gastvrouw, een oude Engelse tante, zonder enig gevoel voor humor, heet ons welkom en geeft ons in typische stijve stijl uitleg over de Guesthouse en de mogelijkheden in Knysna. Op ons terras ligt een spuitbus met opschrift “Monkey Spray”. Blijkt gewoon water te zijn. Zou de apen, geen bavianen, verjagen.

Het is vandaag plaatselijk heel overtrokken en niet meer zo warm. Boven Kynsna is er echter een brede opklaring en zo kunnen we toch ten volle genieten van het uitzicht op de lagune van Knysna. Deze wordt dagelijks, naar verluid, tweemaal ververst door water van de Indische Oceaan.

We verkennen Knysna en rijden naar Brenton on Sea. Een residentieel vakantieoord voor rijke Zuid-Afrikanen met een zeer mooi strand. Na hier wat genoten te hebben van de zeelucht rijden we terug naar onze Engelse tante om ons voor te bereiden op vermoedelijk weer eens een smaakvol diner.



« PreviousNext »